STANOWISKO W SPRAWIE AKTUALNEJ SYTUACJI W WARSZAWSKIEJ OPERZE KAMERALNEJ I JEJ PRZYSZŁOŚCI.

 Warszawska Opera Kameralna jest unikalną, istniejącą i działającą od prawie 60 lat w Polsce, znaną i cenioną w Europie i na świecie, kameralistyczną instytucją muzyczną. Mimo siedziby z małą sceną i widownią, zatrudnia nadal ponad 200 muzyków – instrumentalistów, wokalistów oraz dyrygentów. Pracują w 5 stałych Zespołach: w dwóch Orkiestrach – Symfonicznej Sinfonietcie i Barokowej MACV, oraz w Zespołach Chóru, Solistów i Dyrygentów. Dzięki nim WOK uzyskała wyjątkową pozycję w polskiej i światowej muzyce kameralnej. W swoim repertuarze mają wszystkie dzieła Mozarta i najbardziej znane dzieła operowe i symfoniczne najwybitniejszych kompozytorów XIX i XX wieku. Wykonywali je tysiące razy w kraju i na świecie, dokonali licznych nagrań, oraz otrzymali za nie wiele znaczących nagród. Wszystko to, dzięki istnieniu i stałemu zatrudnieniu oraz ciągłości pracy w WOK kolejnych już pokoleń tych 5 Zespołów Artystycznych. Są one w stanie wykonać, tylko po próbach wznowieniowych, we własnych składach, każde znane kameralne dzieło operowe, oraz każdy koncert muzyki symfonicznej, wraz z ich najtrudniejszymi partiami muzycznymi, wokalnymi i scenicznymi, pod batutą własnych dyrygentów. Międzynarodową wizytówką WOK, oraz stałym wydarzeniem muzycznym, trwale wpisanym w  światowy kalendarz festiwali muzycznych, są coroczne, nieprzerwanie organizowane Warszawskie Festiwale Mozartowskie WOK. Są one niezmiennie okazją do artystycznych spotkań polskich oraz zagranicznych artystów wykonawców i ich warsztatowych, muzycznych i wokalnych prezentacji na najwyższym poziomie artystycznym.
WOK była i jest nadal realizacją autorskiej koncepcji jej twórcy – Pana Stefana Sutkowskiego i grona najbliższych współpracowników – znawców światowej muzyki, kultury i sztuki. Dzięki tym pasjonatom i znawcom muzyki, WOK stała się jednym z ważnych światowych ośrodków operowej muzyki kameralnej, w tym szczególnie muzyki mozartowskiej i klasycznej muzyki symfonicznej, wykonującym i propagującym najwybitniejsze klasyczne dzieła operowe i symfoniczne – po najnowsze współczesne kompozycje, koncertującym  na zagranicznych estradach i wystawiającym swe kameralne spektakle operowe na całym świecie. WOK stała się też jednym z okien polskiej muzyki i muzyków na podzielony świat, ponad zamkniętymi szczelnie w czasie jej powołania granicami i ponad podziałami politycznymi Europy i świata. Dała miejsce stałego zatrudnienia kilku pokoleniom polskich artystów muzyków, którzy dzięki temu, mimo zagranicznych karier i sukcesów, mieli zawsze dokąd wracać i wracali. Nie zostawali zagranicą, pomimo nieporównanie lepszych, oferowanych im tam warunków pracy, życia i zarobków.  Wszędzie poza Polską występowali z dumą jako artyści z Zespołów WOK. Dawało to, genialny w swej prostocie, efekt mnożnikowy w częściowo niedostępnym dla polskich artystów, bo podzielonym zamkniętymi granicami świecie, oraz patent na zatrzymanie do dziś łącznie kilku tysięcy utalentowanych absolwentów polskich szkół muzycznych w Polsce, bez pozbawienia ich jednocześnie możliwości występów zagranicą, wraz z zapewnionym  powrotem do kraju. Bo artyści WOK mieli i mają do dziś tu dokąd wracać w znacznie bardziej otwartym świecie. 
Mała Warszawska Opera Kameralna, działała w ten sposób nie tylko podczas tournée  i zespołowych występów zagranicznych, ale także i za pośrednictwem swoich indywidualnych artystów, występujących stale także poza Warszawą, na bardzo wielu estradach, scenach muzycznych kraju, Europy i świata. Można ich zawsze przywołać na występy  w kraju, płacąc bardzo niewiele za stan gotowości do pracy w ustalanych terminach, jeśli nie mogą być na bieżąco stale wykorzystywani w repertuarze WOK na małej, warszawskiej scenie. Stawiają się gremialnie w WOK w czasie corocznych Festiwali Mozartowskich, które z udziałem zapraszanych do występów podczas nich także gościnnych artystów wykonawców, są niezmiennie od lat takimi wydarzeniami muzycznymi, na które miłośnicy kameralnej muzyki klasycznej, zarówno w wykonaniu orkiestry barokowej i symfonicznej WOK i jej wokalistów, pod batutą własnych i zagranicznych dyrygentów, przyjeżdżali i przyjeżdżają do Warszawy z całego kraju, Europy i świata. Likwidacyjne zaprzepaszczenie tego unikalnego dorobku byłoby niewybaczalnym błędem i niepowetowaną stratą dla polskiej, europejskiej i światowej – operowej oraz symfonicznej muzyki kameralnej.
Uprzednio, po odwołaniu S. Sutkowskiego z funkcji Dyrektora WOK, też pod absurdalnymi zarzutami rzekomej niegospodarności i spowodowania jakoby w ten sposób szkód majątkowych o wielkich rozmiarach – z powodu celowego, w pełni świadomego utrzymywania ze względów artystycznych tak wysokiego, pozornego przerostu zatrudnienia, przy zakładanym a priori w modelu WOK niewykorzystaniu pewnej części etatowych artystów – WOK ostatecznie ocalał, dzięki osobistej, ratunkowej decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego, Pana Adama Struzika, mimo całkowitej wówczas obojętności Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pomimo późniejszych znaczących liczebnie, stopniowych, acz przyzwoicie i rozsądnie dokonanych zwolnień z Zespołów Artystycznych WOK, odejścia z nich z różnych, też naturalnych przyczyn, ponad 80 pracowników artystycznych, podstawowa struktura i cele statutowe WOK zostały dotąd utrzymane. Nie podjęto jednak w ciągu czterech lat  prac koncepcyjnych i organizacyjno-programowych nad reorganizacją i modernizacją WOK. W zmieniających się realiach takie zmiany były już i są dziś konieczne. Nie powinny jednak w żadnym razie prowadzić do zniszczenia tej unikalnej instytucji przez osoby nierozumiejące i niedoceniające jej znaczenia i roli.  A tak się obecnie dzieje.
Powołana w celu sanacji kolejnej zapaści finansowej, p.o. Dyrektor WOK, wraz ze współpracownikami, przez pół roku doprowadziła do otwartej sytuacji kryzysowej, zagrażającej obecnie całkowitym zniszczeniem tej ważnej dla polskiej kultury narodowej oraz światowej kultury muzycznej, unikalnej publicznej artystycznej muzycznej instytucji kultury, z powodu niezgodnych z prawem i interesem narodowym, nieprzemyślanych, likwidacyjnych działań i arbitralnych decyzji, które w razie ich realizacji zniszczą WOK, oraz wywołają międzynarodowy skandal i ataki na polskie władze. Do czego nie powinniśmy dopuścić w obecnej sytuacji, w której mnożą się polityczne ataki na Polskę i dokonywane w kraju zmiany. Należy czynić wszystko, aby nieodpowiedzialne i nieprzemyślane działania osób, które nie rozumieją tego, nie spowodowały takich, oczywiście negatywnych skutków. Polska kultura narodowa winna być niezmiennie, jak w najtrudniejszych okresach dawnej i najnowszej historii naszego kraju, ważnym atutem silnej pozycji Polski w sferze liczących się kulturalnych stosunków międzynarodowych.
Dostrzegł to i ponownie zrozumiał, zarówno prawny organizator WOK – Pan Marszałek Adam Struzik, oraz Zarząd i Sejmik Województwa Mazowieckiego, przydzielając dodatkowe środki na oddłużenie i na przywrócenie płynności finansowej WOK. Dostrzegł to też, na wniosek Związków Zawodowych WOK i zareagował natychmiast Pan Wicepremier, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Piotr Gliński, podejmując publicznie ogłoszoną, wiążącą decyzję, gotowości współprowadzenia i współfinansowania WOK. Wskazał jednocześnie, że będzie to możliwe pod warunkiem pilnego wstrzymania natychmiastowych zwolnień grupowych i opracowania planu restrukturyzacji tej niezwykle zasłużonej dla polskiej, europejskiej i światowej kultury, muzycznej artystycznej instytucji kultury, nie zaś, bezprawnej likwidacji jej 3 wyodrębnionych jednostek organizacyjnych ani radykalnej zmiany statutowej działalności, przez jej zawężenie do wyłącznie barokowego repertuaru, orkiestry muzyki dawnej i chóru, zamiast 5 Zespołów Artystycznych. Likwidacja trzech profesjonalnych zespołów artystycznych WOK i zastąpienie ich impresaryjną rekrutacją do realizacji repertuaru zmieniających się składów zewnętrznych, nie związanych stale z WOK grup muzyków, wokalistów oraz dyrygentów zagranicznych – rzekomo lepszych od stałych zespołów polskich artystów, zatrudnionych dotąd w likwidowanych Zespołach tej Instytucji, oznaczałaby faktyczną likwidację nie tylko 3 ważnych, wyodrębnionych jednostek organizacyjnych WOK, a przede wszystkim likwidację ponad 130 miejsc pracy dla muzyków instrumentalistów i wokalistów, specjalizujących się w muzyce kameralnej. Ci polscy artyści muzycy musieliby wyjeżdżać z Warszawy, Mazowsza i z Polski do pracy zagranicą. Część artystów muzyków, którzy przez wiele lat budowali unikalną pozycję WOK w kraju i na świecie odejdzie z zawodu, nie mogąc podejmować pracy artystycznej w innych instytucjach muzycznych Warszawy i Mazowsza.
Byłaby to niepowetowana strata dla polskiej kultury, dlatego uważamy, iż zamiast bezprawnego likwidowania 3 wyodrębnionych wewnętrznych struktur organizacyjnych WOK, należy wraz ze specjalistami i organizacjami zrzeszającymi i reprezentującymi artystów pracujących w WOK, przystąpić do merytorycznej analizy sytuacji, oraz organizacyjno-finansowej i programowej restrukturyzacji WOK. Zwracamy się zatem wspólnie do Pana Marszałka Województwa Mazowieckiego i Pana Wicepremiera, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, o spowodowanie podjęcia takich działań i porozumienie w sprawie wstrzymania niezgodnych z prawem zwolnień grupowych, forsowanych przez obecną Dyrekcję, oraz powołania takiego tymczasowego kierownictwa WOK, które potrafi zakończyć wszczęty spór zbiorowy,  oraz zorganizować i przeprowadzić bezkonfliktowo, z pełnym sukcesem, tegoroczny Festiwal Mozartowski WOK, bez grożącego podczas niego międzynarodowego skandalu. A następnie wdrożyć wspólnie z Mazowieckim Urzędem Marszałkowskim i Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, program restrukturyzacji WOK. W naszym przekonaniu, obecna Dyrekcja WOK, po upływie pół roku trwale i nieodwracalnie utraciła zdolność kierowania WOK, co potwierdziły wyniki referendum w sprawie odwołania p.o. Dyrektor WOK, która z powodu wywołanego jej działaniami otwartego konfliktu wewnętrznego, nie będzie w stanie go zakończyć ani doprowadzić do realizacji powierzonego jej zadania uporządkowania oraz zreformowania działalności WOK. W WOK trwa spór zbiorowy, Dyrekcja próbuje go negować i blokować, nawet nie próbuje poszukiwać dialogu i porozumienia z oburzonymi ich arbitralnym i instrumentalnym, bezdusznym traktowaniem, artystami muzykami WOK z wieloletnim stażem, z niezaprzeczalnymi osiągnięciami i dorobkiem. 
Wszystkie obecnie podejmowane działania likwidacyjne dotyczące 3 jednostek organizacyjnych WOK są – bez uprzedniego przeprowadzenia niezbędnych, prawem przewidzianych czynności – niezgodne z prawem, wysoce nieprzemyślne i równie szkodliwe. Tak, jak niedopuszczalne, wedle powszechnie przyjętych międzynarodowych uzansowych standardów były, wcześniej zarządzone indywidualne re-audycje artystów muzyków orkiestrowych zatrudnionych w zespołach Orkiestr WOK. Miały się odbywać przed zagranicznymi muzykami, wprowadzonymi w błąd co do celów oraz zasad owych przesłuchań. Związkom Zawodowym WOK udało się skutecznie zapobiec przesłuchaniom, po skontaktowaniu się z zagranicznymi muzykami i wykazaniu im naruszającego obowiązujące profesjonalne standardy charakteru zarządzonych przez Dyrekcję tych przesłuchań z ich udziałem. Oba składy zagranicznych komisji powołanych przez Dyrekcję WOK, zrezygnowały natychmiast z udziału w przesłuchaniach, nie decydując się na oczywiste naruszenie tych obowiązujących normatywnych standardów, uchwalonych przez Międzynarodową Konferencję Orkiestrową, które jednoznacznie zakazują takich praktyk. Udział w nich byłby uznany za rażące naruszenie obowiązujących zasad i norm deontologii zawodu muzyków orkiestrowych, czego nie chciała przyjąć do wiadomości p.o. Dyrektor WOK, mimo przekazanych przez Związki Zawodowe informacji.
Pani p.o. Dyrektor WOK w trakcie rozmów ze Związkami Zawodowymi WOK zaprzecza oficjalnej informacji przedstawionej Radnym Sejmiku Województwa Mazowieckiego z upoważnienia Marszałka Województwa  przez Pana Wicemarszałka Wiesława Raboszuka stanowisku Zarządu Województwa Mazowieckiego, która w związku z zakomunikowaną 3.03.2017 decyzją Pana Wicepremiera Ministra Kultury, prof. Piotra Glińskiego, przedstawia wynikającą z tej decyzji możliwość  współprowadzenia oraz dofinansowania działalności WOK w kwocie 4,5 mln zł, z przeznaczeniem docelowo na jej rozwój, a przejściowo na rozwiązanie konfliktu z powodu działań Dyrekcji WOK – pod warunkiem odstąpienia od planowanej natychmiastowej redukcji zatrudnienia w formie zwolnień grupowych, wypracowania kompromisu ze stroną społeczną WOK, stopniowych, odpowiednio przygotowanych działań restrukturyzacyjnych i modernizacyjnych z ewentualną racjonalizacją zatrudnienia składów Zespołów Artystycznych, jednakże w sposób nie uniemożliwiający kontynuacji statutowych zadań programowych WOK.
Po zapoznaniu się z przedstawionymi Radnym Sejmiku Województwa Mazowieckiego przygotowanymi przez Dyrekcję WOK  dokumentami programowymi i finansowymi, strona społeczna WOK stwierdza, że nie mogą one być uznane za faktyczny program reformy i rozwoju WOK. Stanowią program całkowitej likwidacji nie tylko 3 wyodrębnionych wewnętrznych jednostek organizacyjnych, Zespołów Artystycznych WOK, ale zmiany zakresu statutowej działalności programowej i do przekształcenia WOK w instytucję prowadzącą tylko działalność w zakresie wykonań muzyki dawnej – głównie barokowej – przez Zespół Orkiestry MACV na instrumentach dawnych. Takie działanie stanowiłoby zasadnicze zawężenie zakresu działalności artystyczno-wykonawczej WOK i zamianę jej na WBOK – Warszawską Barokową Operę Kameralną. Oznaczałoby to pójście w kierunku wąskiej tylko niszy w muzyce kameralnej, jaką jest muzyka dawna, wykonywana na instrumentach dawnych przez wyspecjalizowane orkiestry. Przy zachowaniu obecnego składu Orkiestry MACV i Chóru WOK z repertuaru WOK pozostałaby bardzo niewielka część, co oznaczałoby także zmniejszenie możliwości wykonawczych we własnych składach dużej części utworów nie tylko Mozarta ale i wielu późniejszych kompozytorów które były dotychczas wykonywane przez WOK, zarówno we własnej siedzibie i pod czas tournée i gościnnych występów krajowych oraz zagranicznych. Tak zawężony repertuar, na który składałaby się wyłącznie lub głównie muzyka barokowa, grana na instrumentach dawnych, nie zapewni WOK zakładanej wyższej frekwencji na spektaklach i koncertach, gdyż istotnie zmniejszy programowe możliwości wykonawcze i różnorodność jej oferty muzycznej.
Upublicznione przez Panią p.o. Dyrektor WOK w licznych wypowiedziach prasowych, radiowych i telewizyjnych zamiary niedopuszczalnych przesłuchań artystów, zwolnień grupowych i arbitralnych, nieprzemyślanych zmian zakresu przedmiotowego działalności WOK wraz z grupowym pozbawieniem pracy całych zespołów liczących ponad 130 artystów muzyków orkiestrowych – instrumentalistów, wokalistów i dyrygentów wywołuje protesty.  Coraz więcej osób i instytucji muzycznych kontaktuje się z pracownikami Zespołów Artystycznych WOK i ze Związkami Zawodowymi WOK, redagują listy protestacyjne i planują podejmowanie solidarnościowych akcji protestacyjnych. Pod protestami podpisują się najwybitniejsi artyści muzycy, dyrygenci, wokaliści, pracownicy naukowi wyższych uczelni muzycznych, krytycy i publicyści muzyczni, potępiający Panią Alicję Węgorzewską i żądający jej odwołania z powodu jej osobistych działań zmierzających do grupowych zwolnień artystów WOK, mimo żądania ich wstrzymania, zawarcia porozumienia ze stroną społeczną i uzgodnienia restrukturyzacji WOK. 
Dalsza eskalacja tej sytuacji doprowadzi nieuchronnie do protestów i akcji solidarnościowej całego polskiego środowiska muzycznego i publicznego poważnego konfliktu przed tegorocznym Festiwalem Mozartowskim z powodu niekompetencji p.o. Dyrektor WOK. Fakt niedoceniania unikalnej światowej pozycji WOK, jako bardzo znanej instytucji muzycznej, która od prawie 60 lat kultywuje i ma w swoim repertuarze kameralne wykonania większości operowych i symfonicznych kompozycji Mozarta i innych twórców najwybitniejszych orkiestrowych dzieł muzyki klasycznej sprawia, że realizacja uporczywie forsowanych zwolnień grupowych zakończyłaby się światowym skandalem. Nie chcemy i nie możemy do tego dopuścić. Polska jest teraz obiektem zewnętrznych licznych ataków. Nie powinny one dotyczyć także nieprzemyślanych likwidacyjnych decyzji dotyczących WOK, jako muzycznej instytucji kultury światowej rangi. Staraliśmy się prowadzić negocjacje i działania zmierzające do rozwiązania narastającego na tym tle konfliktu wewnątrz WOK, oraz w kontaktach związkowej reprezentacji pracowników WOK z decydentami. Uzyskaliśmy konkretną pomoc, oraz gotowość działań w celu racjonalnego rozwiązania problemów i konfliktu, wynikających z arogancji i niezrozumienia rangi i dorobku WOK przez Panią p.o. Dyrektor. Marszałek i Zarząd oraz Sejmik Województwa Mazowieckiego przyznali znaczące dodatkowe dotacje budżetowe, które pozwoliły WOK oddłużyć i przywrócić jej płynność finansową. Uporczywa odmowa odrzucania podjętej w odpowiedzi na apel Związków Zawodowych wiążącej, konkretnej decyzji Wicepremiera, Ministra Kultury i jej warunków, oraz twierdzenie, że jej nie ma, nie daje szans na wewnętrzne porozumienie, dlatego wnioskujemy o wstrzymanie zwolnień grupowych i odwołanie obecnej p.o. Dyrektor WOK, która nie rozumie, że jest to konieczne, oraz o podjęcie wspólnie z nami działań kończących konflikt i pozwalających przy pomocy specjalistów zapewnić dalej działalność statutową i rozwiązać problemy WOK bez zwolnień grupowych. Zwracamy się w tej sprawie z apelem do wszystkich, którzy mogą się do takiego rozwiązania czynnie przyczynić.
Jesteś tutaj: Home Aktualności STANOWISKO W SPRAWIE AKTUALNEJ SYTUACJI W WARSZAWSKIEJ OPERZE KAMERALNEJ I JEJ PRZYSZŁOŚCI.